Retailbeleggers krijgen limiet bij Zuid-Koreaanse tokenized securities

De Zuid-Koreaanse Financial Services Commission (FSC) heeft gedetailleerde regels voorgesteld voor de uitgifte en handel in tokenized securities, met een geplande start op 4 februari 2027. Uitgevers die klantrekeningen zelf beheren, zouden minimaal 4 miljard Koreaanse won ($2,8 miljoen) aan eigen vermogen nodig hebben; voor retailbeleggers komt er een limiet van 100 miljoen won ($70.000) aan jaarlijkse netto-aankopen per OTC-beurs. Cointelegraph meldde dat het voorstel ook een afzonderlijke vergunning voor de OTC-handel in schuldpapier introduceert.

Welke effecten vallen onder het voorstel?

Het voorgestelde kader maakt het mogelijk om aandelen, obligaties, fondsen en bepaalde effecten voor fractionele beleggingen in tokenvorm uit te geven en te verhandelen. De regels bouwen voort op een routekaart in drie fasen, die op 4 september werd bekendgemaakt en de uitgifte en handel in effecten naar infrastructuur op basis van gedistribueerde grootboeken wil verplaatsen.

De geplande wetswijzigingen erkennen zulke grootboeken als infrastructuur voor de uitgifte en circulatie van effecten. Dat betekent niet dat alle aandelen, obligaties of fondsen direct vanaf de startdatum als token beschikbaar komen: de primaire berichtgeving maakt duidelijk dat de invoering stapsgewijs verloopt, maar specificeert hier niet welke producten als eerste worden toegelaten. De regels geven marktpartijen dus meer duidelijkheid over het kader, niet over de onmiddellijke beschikbaarheid van elk product.

De vorm van een effect verandert bovendien niet automatisch de voorwaarden waaronder het wordt aangeboden of verhandeld. De mogelijke marktstructuur verschilt per land: de Amerikaanse aanpak van getokeniseerde aandelen biedt een vergelijking van de regelgevende ruimte en handelsinfrastructuur. Ook bestaande on-chain beleggingsfondsen laten zien hoe tokenisatie in financiële producten wordt toegepast, al bepaalt dat niet hoe Zuid-Korea de eigen markt inricht.

Kapitaaleisen, vergunning en limiet voor beleggers

De kapitaaleis geldt voor bedrijven die tokenized securities uitgeven én klantrekeningen rechtstreeks beheren. Zij zouden daarnaast gespecialiseerd personeel voor naleving van regels en technologie moeten inzetten. Voor ondernemingen die de rekeningadministratie uitbesteden, vermeldt de primaire berichtgeving niet dezelfde concrete kapitaalgrens; de drempel is dus gericht op partijen die beide taken combineren.

Een nieuwe categorie OTC-vergunningen moet specifiek de handel in schuldpapier omvatten. Daarmee komt voor dit type handel een afzonderlijke vergunning in het voorgestelde raamwerk. Voor aanbieders betekent dit dat toegang tot de markt niet alleen afhangt van de technische uitgifte van tokens: ook de vergunning en de vereiste organisatie zijn van belang. De rol van gereguleerde partijen bij het aanbieden van tokenized effecten raakt aan die institutionele kant, al is dat geen beoordeling van deze specifieke Zuid-Koreaanse regels.

Retailbeleggers zouden per OTC-beurs jaarlijks maximaal 100 miljoen won aan netto-aankopen mogen doen. Bij de berekening worden verkopen van aankopen afgetrokken, zodat de grens betrekking heeft op de netto-instroom van aankopen op elk platform en niet simpelweg op het totaal van alle transacties. Wie op meerdere beurzen handelt, krijgt volgens het voorstel een afzonderlijke limiet per beurs.

Consultatie loopt tot 11 november

De voorgestelde regels liggen tot 11 november ter openbare consultatie. Daarna volgt een goedkeuringsprocedure voordat het pakket volgens planning op 4 februari 2027 van kracht wordt, tegelijk met wijzigingen die gedistribueerde grootboeken erkennen voor de uitgifte en circulatie van effecten.

Voor marktpartijen is de consultatie het eerstvolgende moment waarop de voorgestelde voorwaarden nog kunnen worden aangepast. Het is daarom relevant om te volgen of de kapitaaleis, de aparte OTC-vergunning voor schuldpapier en de jaarlijkse retailgrens ongewijzigd door de goedkeuring komen. Ook de voorbereiding van de infrastructuur en de timing van latere uitbreidingen bepalen hoe snel de markt na de geplande start meer producten kan omvatten.